HummingbirdTanrıça dediğimizde zihinlerde bir hayal ürünü uyanıyor, özellikle yeni kültürümüzde. Ben bunu kelimenin dilimizdeki talihsiz yerine atfediyorum.

Bu topraklar Tanrıça’larla dolu.

İnsanın ilk bilinen Yaradan inancı Tanrıça figürleri ile anlatılır.

Anadolu’nun adı: Ana-dolu. Analar ile, Yaradan’ın dişil sureti ile dolu topraklar.

Toprağın kendisi Toprak Ana.

Nerede bir yaratılmış olan vardır o işte Tanrıça’nın kendisinin bir tezahürüdür.

Yaradan, şekilsiz ve şemalsiz iken, dişil prensibi, yaratılmış olanı bize sunmuştur ki ona ulaşırken araç olarak kullanalım. İnsanoğlu kendine yakın hissettiği şeye daha çok inanır, bağlanır ve sevgi hisseder.

Kültürümüzün tam kökeninde vardır Tanrıça prensibi. Nasıl Rahman ve Rahim olanın adıyla diyorsanız dua ederken, işte oradaki Rahim, Tanrıça’dır.

Tanrıça bize masallarda anlatılan karekterlerin ötesinde, kanlı canlı, yaşadığımız HER ŞEYdir.

Bu bağlamda Tanrıça yani Rahim Olan’a yanlızca kadınlar değil elbet erkek kadın herkes, bitki, hayvan, taş, her canlı saygısını ve sevgisini sunma tevazusunda olmalıdır.

Olmadığı her an Toprak Ana acı çeker dolayısı ile insanoğlu acı çeker.

Tanrıça her gün onurlandıracağımız Ana’mızdır.

Bu fotoğraftaki kuş güzelliği ile Tanrıça’nın direk tezahürlerinden biridir. Bu fotoğrafı çeken de, fotoğraftaki doğa harikası yalın güzelliği gören de, içinde barındırdığı Tanrıça’nın farkında olandır.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s