Bizim Yolumuz Aşk Yoludur

Standard
"Ya kırdığın kalbi Allah seviyorsa? Bilemezsin... 
Bilseydin ödün kopardı; dokunamazdın".
- Mevlana

İşte bu kadar değerli ne dediğimiz, nasıl davrandığımız insanlara. Yolda yürürken hele de İstanbul gibi dolu dolu bir şehirde, insan manzaraları çok çeşitli. Kalabalıklar arasında akıp giden yaşamlar, yüzler, koşuşturmacalar.

Bu şehirde çok kimsesiz, yoksul, aç, ve mutsuz insan var. Ülkede acı çekenler var. İnsan farkındalığını arttırdırkça, başkalarının hallerine farkındalık da artıyor. Başkalarının hislerini kendi hisleri gibi hissetmeye başlıyor.

Sokakta yanımdan geçenlerin hisleri içimden geçince  onların hisleri kendiminkiyle Bir oluyor. Olduğu gibi hissediyorum o hisleri.

Teslimiyet eyvAllah, velhasıl o hisleri hissettiğimde bende mutluluk, sevgi, şifa niyetine ne var ise o hissiyatı gönderiyorum, o anlarda.

Onca yıl meditasyon yapmak, kendini dönüştürmeye çalışmak, farkındalık farkındalık diye toprakları arşınlamak, ülke ülke gezmek işte bunun için.

Sevgi ile dokunduğum 1 yürek dahi olsa, kafidir.

Önümde bir amca, hafif kambur, elinde kağıt helva, yürüyor. Arkasındayım, farkında bile değil. Gönlümden dua geçiyor, benden ona aksın diye diliyorum. Bu kadar.

Bu kadar kolay, gönül paylaşmak, sevgi paylaşmak, dua etmek.

Ama kolay olmayan o anda önümde yürüyen amcayı görmek, ruh hali ile bir olmak ve dua edecek gönül açıklığında olmak.

İşte bu açıklık da insana azimle, sebaatle, şükürle, sevgiyle, kendinden önce başkalarını ön plana almaktan geçiyor.

Ön plana alırken kendini, egonu geri plana almak şart.

Egoyu geri plana almak için de, işte bunun içindir bunca çabamız. Inzivalar, nefesler, dersler, yazılar, çizmeler, dualar.

Elinden geldiğince gönüllere su serpmek. Zira Yaradan herşeyi dengesinde, ahenginde yaratmış.

İsyan etmek, şikayet etmek değil, sevgi ile anlayışla, destek olmaktır bizim yolumuz.

Geçen gece Mother Teressa rüyamdaydı. Kendisine ayrı bir yakınlığım vardır yıllar evvel Kalküta’da ölmekte olan ve kimsesiz insanlar için başlattığı destek evlerinden birinin içine girdiğimde yerlerde yatan bu insanları ve onlara su verip, sevgi dolu gözlderle bakmaktan başka destek veremeyen yabancı gönüllüleri görmek içimde ciddi bir uyanış hissettirmişti.

Mother Teressa rüyamda bana şöyle soruyordu: “Özgürlüğü mü, Sevgiyi mi seçiyorsun?” Kendisi Sevgi yolunu ortaya koymuş, bu aşikar. Yaradan yolunda Özgürlük ile de Birliğe ulaşılabilir, münzevi yoludur, o da bir seçimdir ve gereklidir. Ancak Aşk yolu, dikenli olduğu kadar muazzam bir yoldur da. İnsanlarla Birliği, zorlukla orada olmayı, sevgiye dönüşüm için ateşle yanmayı gerektirir.

Bizim yolumuz Aşk yoludur.

Ne olursa olsun.

Ölmek var dönmek yok

Gülenay Pema

Reklamlar

About Pemaji

Manevi Rehber - Yazar - Gizemli Dişilik Okulu Kurucusu - T.Vipassana Meditasyon & Yoga Eğitmeni -- Spiritual Guide - Author - Mystical Femininity School Founder - T.Vipassana & Yoga Teacher

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s